Thrillers en zo (tips van Liset)

Wat kun je met Koninginnedag beter doen dan de stad ontvluchten en bij je moeder in de tuin gaan zitten met een boek?

Een suffe vraag, niets natuurlijk.

Terwijl de koningin in Wemeldinge zichtbaar genoot van volksvermaak zoals stoelendansen voor en door paarden, in de stromende regen dat wel, zat ik een eiland verderop rustig in de zon. Even.

Bij mijn moeder dus, die de laatste tijd als een ware CSI medewerker sporen van vernielzuchtige herten aan ‘t onderzoeken is.

Er verdwijnen vers geplante viooltjes en het vogelhuisje wordt ook gevandaliseerd.

Omdat in het ouderenbuurtje waar mijn moeder woont het keiharde gerucht gaat dat de herten in het bosje bij de tuin van de buren wonen startten wij daar het nader onderzoek.  

“Zie je wel, hier een pootafdruk en daar en kijk zie je wel overal hertenhoefjes, schande!! En dat dit zomaar kan in Nederland, de lammelingen!! “

Mmm, ik heb maar één pootafdrukje gezien maar goed ik ben dan ook geen tot het uiterste getergde hertenhater.

Langzaam zag ik mijn moeder van een zachtaardige miss Marple in een wraakzuchtige Terminator veranderen.

Eén ding is duidelijk: herten die de aanplant van mijn moeder afknagen moeten dood! (de partij tegen de dieren is nog slechts een formaliteit)

Het gedoe in de tuin en dan vooral de karakterverandering van mijn moeder (89 jr) begon nu toch echt thrillerachtige trekken te krijgen - ik bedoel maar, het inzetten van grof geweld

in de zin van vuurwapens, explosieven en scherpe voorwerpen werd niet eens meer op fluistertoon besproken.

En dit alles brengt mij natuurlijk tot het bespreken van een paar detectives en thrillers die ik gelezen heb.

Om te beginnen:

Nee niet de millennium trilogie die heeft iedereen al gelezen en omdat jullie als ware verslaafden nu zitten af te kicken is hier dan wat leesbare methadon:

Een flinke pil en wat mij betreft een goede pageturner.

Ingrediënten zijn: een goeiige politie inspecteur, een gruwelijke moord op een gezin door een gezinslid, meisje in gevaar, arts die niet wil maar toch iemand moet hypnotiseren om erger te voorkomen, relatieproblemen en daardoor missen we noodzakelijke communicatie enz. enz.

De arts Erik Bark heeft in ‘t verleden met zijn gehypnotiseer de plank flink mis geslagen en heeft beloofd daar nooit meer iets mee te doen maar als de dringende hulp wordt ingeroepen zwicht hij uiteindelijk.

Dit wordt hem door bepaalde figuren niet in dank afgenomen en dan begint het gedonder. Van alle kanten loert het gevaar.

  In dit boek worden diverse lijnen goed uitgezet. Er zitten goede cliffhangers in en de spanning wordt echt goed opgebouwd. Simpel maar doeltreffend bijvoorbeeld is natuurlijk het gegeven dat er een psychopathische moordenaar en regelrechte sadist weet te ontsnappen en je weet dat hij wraak wil en dan is er natuurlijk iemand alleen thuis. Brrr.

Er volgt nog een ontvoering en uiteindelijk een waanzinnige ontknoping waarbij je ook nog eens regelmatig op het verkeerde been gezet wordt.

Een goede thriller kortom.

 Mankells laatste  “Wallander”  en wat mij betreft een mooie afsluiting van de reeks.

Geen thriller zoals Hypnose, er hangt in dit boek een heel andere sfeer. Geen cliffhangers, geen psychopaten of bloedbaden die Mankell in andere Wallanders overigens niet schuwt.

Wallander is een inspecteur die de zaken rustig overdenkt wat de boeken en dus ook dit boek een zekere traagheid geeft, wel een prettige traagheid wat mij betreft.

In dit deel spelen een paar dingen: natuurlijk moet er een zaak opgelost worden, dit maal de verdwijning van de schoonvader van zijn dochter. Deze verdwijning grijpt terug op gebeurtenissen met Russische onderzeeërs in de Zweedse wateren tijdens de jaren tachtig, een ingewikkeld en voor schoonzoon ook wel pijnlijk verhaal.

Als een langzame jager gaat Wallander als altijd vastbesloten achter zijn prooi aan, bijt zich vast in kleinigheden die anderen als onbelangrijk afdoen of niet opgemerkt hebben.

Het andere thema is wat mij betreft veel ernstiger, de gezondheid van onze held Wallander, hij wordt oud en is daar angstig voor, langzaam wordt duidelijk waarom dit de laatste Wallander is. Zo enorm vastbesloten is hij op den duur niet meer, hij vergeet dingen en eigenlijk gaat hij alleen maar door omdat het de schoonouders van zijn dochter Linda betreft.

Natuurlijk lost Wallander de zaak op maar moeite heeft het hem wel gekost.

De beschrijvingen van Wallanders gedachten en angsten en somberheden zijn mooi beschreven.

Dood gaat Wallander aan het eind niet maar het is na lezing glashelder dat de reeks ten einde is.

Geen pageturner maar wel weer een goede – helaas laatste – Wallander.

Tupla Mourits is een schrijversduo van Nederlandse bodem, ik kende hen nog niet en dit boek viel me helemaal niet tegen.

Een spannend verhaal over de jonge studente Luna die in de winkel waar ze wat bijverdiend overvallen wordt. Ze wordt meer dood dan levend – vandaar ja –achtergelaten. Omdat de politie niet erg op lijkt te schieten met de zaak op te lossen neemt ze op een gegeven moment het recht in eigen hand te nemen. En dan lopen de zaken nogal uit de hand.

Diverse verdachten verschijnen ten tonele en net als je denkt “die heeft ‘t gedaan” is het toch weer net anders. Aardige jongens blijken griezels, het gelijk van Luna is niet altijd 100% geloofwaardig, zij zelf is ook niet meer zo aardig als voor de overval.

De spanning wordt goed opgebouwd en je zoeft zo door het boek, wat ik bij een detective/thriller een pré vind.

Alleen het eind vond ik wat onduidelijk maar misschien heb ik er te snel door heen gezoefd of komt er een vervolg en heb ik een cliffhanger een beetje gemist.

Prima boek om bij je moeder in de tuin te lezen.

Dit is van een geheel andere orde dan bovenstaand boek.

Opnieuw komt Michael Bellicher – die we moeten kennen uit De macht van meneer Miller en Cel – in de problemen.

Eerst wordt zijn laptop gestolen met al zijn wachtwoorden en agenda’s en gewoon alles wat je tegenwoordig nodig hebt.

Dan verdwijnt ook zijn vriendin Guus en dan wordt het echt raar.

Bij de autoriteiten komt Bellicher niet veel verder, dit is voor thrillers altijd een belangrijk ingrediënt want dan weet je als oplettende lezer dat de hoofdpersoon de zaken zelf ter hand gaat nemen en… hell breaks loose.

Zo ook in dit boek.

Moderne technologie, camera’s overal, Oekraïense maffia, achtervolgingen door engerds met zonnebrillen, vrouwenhandel, een mol bij justitie, dat is waar Bellicher veel last van ondervindt maar gelukkig wordt hij bijgestaan door een aantal dames die wel snappen hoe zij hem kunnen bijstaan.

De een met numerologie, auralezen en chakra’s duiden, de volgende met wijze levenslessen en streetwise mensenkennis en de derde weet alles van computers, dat laatste is bijzonder handig want de computer en de digitale mogelijkheid overal te kunnen rondneuzen spelen een belangrijke rol in dit boek.

Den Tex weet de puinhoop waarin zijn hoofdpersoon verstrikt raakt goed te beschrijven, telkens weer een stukje erger en enger. Ik dacht regelmatig “man hou nu maar op dit kan niet goed aflopen”

Uiteindelijk komt Michael Bellicher in Odessa terecht waar hij zijn vriendin Guus denkt te vinden en dan wordt het echt erg. Er worden dingen beschreven die je eigenlijk helemaal niet wilt weten maar die best wel eens waar zouden kunnen zijn.

Ten slotte komt Bellicher weer thuis, “sadder and wiser” en beschadigd en dan wordt ook de rol van Guus en justitie duidelijker maar dat is niet per sé een opluchting.

Ik vond het een verontrustend verhaal.

Niet voor bij je moeder in de tuin.

Voor de Maand van het Spannende Boek heeft Charles den Tex het cadeauboek

“ Onmacht” geschreven, bij besteding van ten minste € 12,50 aan Nederlandstalige boeken krijgt u dit geschenk cadeau.

En dan nog een paar schrijfsters die echt fijne spannende boeken schrijven:

Patricia Cornwell ( de Kay Scarpetta reeks)

Liza Marklund, lees haar boeken wel een beetje in volgorde, dit geldt trouwens ook  wel voor Mankell’s Wallander reeks

Camilla Läckberg, voor mij een “nieuwe” verrassing, leest lekker weg

Liset, mei 2010